Na een gezellige avond bij een vriend - goede pasta, slow cooked pulled turkey en een Tripel Karmeliet - begon ik vanochtend fris(ish) aan de route. Dit keer in trailrun-outfit, met het voornemen om niet per se alles te rennen, maar vooral lekker te hobbelen. Wandelen en joggen wisselden elkaar af, ondersteund door mijn trekking poles. Dat bleek goud: rechter lopen, het bovenlijf activeren en minder belasting op de benen.

Het Groningse land is hier vlak, erg vlak. Vergezichten, bevroren watertjes en besneeuwde oevers geven het landschap iets sereens. Onderweg volop vogels en hazen die misschien wel groter zijn dan de gemiddelde Nederlandse (schoot)hond.

Bij een gestremde brug moest ik even improviseren: een omweg, wat kaartlezen, en niet veel later sloot ik weer netjes aan op de oorspronkelijke route. Mooie afsluiter van het weekend.

→ Bekijk op Strava